Ben bir gül dalındayım.

Insanın acıları olur her zaman..
Hayatın her safhasında olur.. Küçükken düşersiniz, acır bir yeriniz..
Biraz büyürsünüz, yine düşersiniz. Yine acılarınız olur..

Biraz daha büyürsünüz..
Artık unutursunuz geçmişteki acılarınızı.. Önünüze bakarsınız.. Her düşüşünüzden bir tecrübe edinirsiniz.. Artık hayatın daha kolay oldugunu düşünürsünüz..

Sonra okul, iş hayatı derken ; birisi çıkar karşınıza.. Ilk aşkınızdır.. Çoçuksudur.. O’nun kadar sizde çocuksunuzdur.. O olmadan yaşayamam diyecek kadar çocuksunuzdur.. Biraz daha büyüyünce, hayatın bir kişi üzerine kurulmadığını anlarsınız.. Ve, hayatınızın bir kişi üzerine kurulmadığını..

Sonra bir kuş olursunuz, konarsınız daldan dala.. Bir daldan uçarken, acaba konacagım ilk dal, uçtuğum daldan daha sağlam olur mu diye düşünürsünüz..
Fakat, vakit geç olmuştur artık..

Uçmuşsunuzdur..

Konarsınız bir dal’a.. Saglamdır, sağlam gelmiştir size.. Bir önceki uçtuğunuz daldan daha sağlamdır size göre.. Belkide öyledir gerçekten..

Artık iyice büyümüşsünüzdür..

Ve artık, konacagınız yeni dalların, önceki dallardan daha sağlam oldugu yerleşmiştir beyninize.. Peki, gerçekten öylemidir ?

Bu soruya, kimin cevabı ne olur bilemem ama, benim cevabım Evet olur..
Yaşadıklarım bana bunu gösterdi.
Gelen, gideni aratmadı hiç bir zaman. Ben, seçimimi iyi yaptım diye düşünüyorum..

Ben, sürekli kırılan, fakat, kırılan dallarını sevgimle tamir edebildiğimi düşündüğüm, bir gül dalındayım..

Peki, ben bu dal’ın üstünde mi öleceğim ?

Evet..

Ya birgün ecelim gelecek, ölüp gideceğim kendiliğimden.. Veya, sevgim yetmeyecek artık.. Veya, fazla gelecek sevgimin ağırlığı.. O dal çökecek bir gün.. Benide altına alacak.. Ezileceğim o dal’ın altında..

Ben bir gül dalındayım.. Kırılmasından korktuğum, ama kırılması konusunda hiç bir zaman ümidimi kaybetmediğim bir gül dalındayım..

Kondum, kalkmıyorum.. Kalkamıyorum zaten.. Bütün sevgimi bu gül dalına verdim.. Başka bir dal’a uçabilecek kadar sevgi kalmadı bende..

Aslında amacım gül dalı değil.. Gül benim amacım.. O, Allah’ın özene bezene yarattığı, gülgüzeli’ne aşığım ben.. Ya ona ulaşacağım, ya dalında öleceğim..

erhanacikgoz.com

Share This